در سايه سار تو

ثانيه هاي التهاب

salasel — Sat, 14 Apr 2012 23:33:42 GMT

بنام خالق اعظم

سلام

گاهی اوفات نوشتن آنقدر برایم سخت می شود که گویی تمام واژه های جهان با من غریبی می کنند. آنقدر که حرفهایم سنگین می شوند. بغض می شوند و راه نفسم را می بندند.

گاهی اوقات می نشینم روبروی کاغذهای سپید و ساعتها به آنها خیره می شوم

چقدر بی انصاف اند واژه گان

می خواهم چند خطی برایت بنویسم اما از کجا؟ چگونه؟ چطوری؟

یعنی من راوی تلخ کام اینهمه تنهایی از بغض ثانیه های بی امان خودم را چگونه توضیح دهم؟ اصلا بگذار برای بعد. بگدار برای آن دمی که مادرم از پشت اینهمه فاصله برایم آیت الکرسی و دعای آرامش می خواند. میدانم خوب میدانم هر صبح الطلوع بعداز نماز- تمام دعایش منم- میدانم اگر گاهی باد آرامش می آورد- نیست مگر حاصل از گردش تسبیح مادرم.

می بینی مرا؟ می خواستم برایت چند خطی بنویسم. چقدر ناتمام من.

هر کسی می پرسد- می گویم خوبم . ملالی نیست. اما بی پرده بگویمت نه حال من خوب است و نه حال خلیج. هر دو طوفان زده ایم. هر دو منقلب. هر دو در تقلای بی حاصل خود وا مانده ایم. هر دو بی قرار ترین آوازهای خود را تجربه می کنیم. من سه تار می زنم او می خواند.

ساعتی بیش به صبح نمانده. اجازه بده بعد برایت بنویسم. می خواهم برایش - می خواهم برایم - سه تار بنوازم. چشمانم ابریست . بگذار دشتی بزنم . می خواهم بربال نوای دل انگیز جنوب بر دشت گونه هایم ببارم . خسته ام .....

الف. آرین خلیج ۲۱.۰۱.۹۱ ۵:۲۰ صبح

ازت متنفرم غول آهنيه زبون نفهم

salasel — Sat, 14 Apr 2012 00:00:45 GMT

باور کن خسته ام

...................................

شبها می آیم کنار هلی دک می نشینم ساعتی ستارها را تماشا میکنم . وقتی دریا آرام و آسمان صاف است . چقدر زیبایند این ستارها. قرار ما فراموش نکردن مهتاب و دعای باران بود. اگرچه باران مهتاب را می گیرد و مهتاب باران را اگرچه وقتی این هست آن نیست اما هر کدامش که باشد ترا تا احساس هرم نفسهایت به من نزدیک میکند.

گناه ما چه بود که باران و مهتاب شده ایم

تو بگو . خود تو بگو که من در این حکایت تلخ جام شوکران زده ام

من در ماهیت هیچ به نوازش نسیم رقصیده ام

من در پیشگاه ابر بر قطره قطره باران سجده برده ام

من میان محراب ابروانت برسجاده صداقت قنوت عشق خونده ام

تو بگو. کدام باید جهان را نباید کرده ام بانو

از کنار کدام نباید جهان به نگاه بایدی گذشته ام که تمام قصه ام طوفانیست

این همه روزگار بر کام ما نا مرادی کرد . گله ای نیست

این همه زندگی بر حجم اندک ما تاخت . گله ای نیست

چرا تو بانو؟

تو که آشنا با تمام رازهای منی

تو که همراه و هم نفس منی. تو که قلب منی

تو که اینهمه خواب وبیداری . این همه دلتنگی. تو که بی قراری های مرا از بری

تو چرا بانو؟

خسته ام . نای برای ادامه نیست. از این اکسیژن مسموم رویاهایم مثل شپرهای عاشق

کناره شمع. دارند راحت میشوند. هیچ عجیب نیست اگر هر روز در آینه غریبه ای

خاکستری را ملاقات میکنم. هیچ عجیب نیست.

صدای پیج افکارم را بهم میریزد. اشکهایم را با آستینه لباسم پاک می کنم . بر می خیزم ونگاهی به این کوه آهن روی آب می اندازم . در حالیکه به سمت آفیسم میروم زیر لب غر میزنم : ازت متنفرم غول آهنیه زبون نفهم.

الف. آرین خلیج فارس پارس جنوبی

مسافران - 1

salasel — Fri, 20 Jan 2012 05:34:39 GMT

***برای الف. طا

گفت نه تو و نه گرمای جنوب

نه تو و نه بابونه ها

نه تو و نه پرستوهایی که هر بهار

در نماز صبح

روی حصار چوبی مزرعه

دعای باران می خوانند

نه تو و نه اینهمه راه

نه تو و نه پروانه های قشنگ

حوالی برکه نقره فام رویا

من به ماندن خو گرفته ام

سفرت سلامت

که مسافران

همراهان فراموشی و نسیانند

الف. آرین کیش فروردین ۹۰

ليلاي من

salasel — Sat, 14 Jan 2012 02:14:14 GMT

*** برای آنکه تمام دلتنگی های من است

از پس حصار سینه

زخم های دلم اگر

پیدا بود

از ورای بارش

بی موقعی چشمانم

تمنای چهل ساله

اگر پیدا بود

از پس نور روز

شب تاریک و یخ زده

این کلبه

اگر پیدا بود

از زیر پوست

نقش تو

در بند بند وجودم

اگر پیدا بود

بی گمان مجنونم می شدی

آی لیلای دور بی خبر از من

الف. آرین خلیج فارس مرز آبی عربستان 23/9/89

حسادت

salasel — Tue, 30 Aug 2011 03:00:08 GMT

من همان خستۀ رنجور حسودم

که هنوز

لحظه ای، دیدن خندیدن تو با غیری

مثل یک خنجر آلوده به زهر

می شکافد قلبم

گرچه خود او خدا باشد و ما بندۀ او

آری آری بی گمان بیمارم

من گرفتار تو ام

بی تابم

الف . آرین 8.6.90 خلیج